ترور روز جمعه نشون داد که عده ای در داخل کشور، جذب سرویس جاسوسی اسراییل (موساد) شدند و نهادهای اطلاعاتی داخلی هم نتونستند این عده رو شناسایی کنن. این احتمالا اولین بار طی ۴۲ سال گذشته ست که اسراییل در داخل ایران میتونه یک فرد بسیار مهم که حفاظت بالایی هم داشته ترور کنه و هیچ فردی دستگیر یا کشته نشه.

من فکر میکنم خیلی از هموطنانمون الان تبدیل به عامل اسراییل یا مزدبگیر اسراییل شدند. یعنی حفره ی امنیتی اصلی ، الان مردمی هستند که خط قرمزهاشون متاسفانه نسبت به ده سال پیش تغییر کرده و به وضوح جمهوری اسلامی رو دشمن می بینن نه اسراییل رو! و اعتماد بیشتری به رسانه ها و افراد اسراییلی دارند و از طریق فضای مجازی هم با اسراییلی ها در ارتباطن، بدون اینکه معنای این کار رو وطن فروشی بدونن.

در واقع در نگاه بخش زیادی از هموطنان، «دشمنِ دشمن من، دوست من است» و اسراییل هم کشوری مثل سایر کشورهای دنیاست که حکومت بیخود و بی جهت باهاش دشمن شده ، و این تبلیغ رسانه های اپوزیسیون که: «بهترین دوست مردم و کشور ایران، در طول تاریخ و در دوره ی شاه، اسراییل بوده و دشمن مشترک ما و اسراییل ، عربها هستند»، مورد قبول بخش زیادی از مردم قرار گرفته بدون اینکه متوجه باشند که اساسا پرچم اسراییل شامل دو خط آبی و به نشانه ی تاسیس دولت آخرالزمانیِ «از نیل تا فرات» هست.

همین نگاه، خود به خود انگیزه ی اینکه عده ای در داخل کشور ، بخوان جذب نهادهای امنیتی اسراییل بشن رو بالا می بره. به خصوص برای افرادی که دغدغه ی مالی دارند، وعده ی پول زیاد و زندگی خوب ‌و عالی در بهترین جای دنیا به همراه اقامت دائم، حتما انقدری جذابیت داره که بخوان هر اطلاعاتی رو بدن یا هر ضربه ای برای نابودی حکومت بزنن ، ولو اسمش در واقع وطن فروشی و نابودی سرمایه های داخلی باشه.

متاسفانه خود حکومت و ساختار اطلاعاتی هم در سوق دادن این بخش از مردم به سمت دشمن، موثر بوده. وقتی تمرکز نهادهای امنیتی، روی معترضین و فعالین سیاسی و حتی محیط زیستی و رسانه ای هست و با کمترین فعالیتی سراغ بگیر و ببند میرن و حتی رییس خیریه ی امام علی رو دستگیر میکنند، طبیعتا نباید انتظار داشت که همراهی ای از جانب این بخش از جامعه صورت بگیره.

زمانی که سردار سلیمانی ترور شد ، عده ای از هموطنان نه تنها ناراحت نشدند که خوشحال هم شدند و دلیل میاوردند که سلیمانی عده ای رو در عراق و سوریه کشته یا مثلا همکارانش دستور سرکوب معترضین رو دادند. اما حالا که یک فرد محقق و دانشمند که تا حالا کسی رو نکشته، ترور‌ میشه، بازهم خوشحالند و این جا دم خروس وطن فروشی بیرون میزنه. باید توجه داشت که حتی اگر حکومت هم باعث این خشم و نفرت شده باشه، اسم همراهی با اسراییل یا عربستان یا آمریکا یا هر خراب شده ی بیگانه ی دیگه ای، وطن فروشی هست و چیزی از خیانت این افراد به کشور کم نمیکنه. یک نظامی، یک دانشمند هسته ای و ... جزء سرمایه ی هر کشوری محسوب میشه که فرقی نمیکنه اسم حکومت چی باشه، کشور به اینها نیاز داره و هیچ علاقمند به کشوری، نباید از همچین تجاوز و ترور وحشیانه ای دفاع کنه.